هفده میلیون نفری که زنده ماندند

سپتامبر 1, 2011 § 16 دیدگاه

1 بچه‌ها معنی آهنگ‌ها را بو می‌کشند. یادم هست وقتی مادرم از خودش بیرون می‌جست و برای خودش ورزش می‌کرد، خاله‌ام دلشکسته‌ از عشق نوجوانانه‌ای بود یا دایی‌ام کاری را خراب کرده بود، همیشه آهنگی پشت و پناه خاندان ما بود.صدای زنی بود که تقریبن جیغ می‌کشید. انگلیسی می‌خواند اما از حرفش بوی این می‌آمد که می‌خواهد دهن جهان را سرویس کند. شام خوشمزه مادر بعد ورزش و بوتیک‌گردی عصر خاله‌ام نشانم داد این باید آهنگی درباره زنده ماندن باشد.

2 مایه تسلی خانواده ما  زنی بود به اسم گلوریا گینور و ترانه‌ای که می‌خواند به اسم I Will Survive (+)

3 ظاهر قصه این طوری‌ست که انگار کسی ترک‌اش کرده و حالا بعد شبهای دراز گریه به این نتیجه رسیده که هوای خودش را داشته باشد. که زنده خواهد ماند.

ولی آدم باید ساده باشد که فکر کند  قضیه منحصر به تنهاماندگان است. I will survive درباره انفجار لیبیدو‌ست. درباره شور زندگی. رقص زوربا و نعره‌های جانانه پاپیون وقتی  روی تخته‌پاره در اقیانوس ول می‌چرخد. درباره انگشت میانی نشان دادن به بدبختی‌های بی‌پایانی‌ست که قرن‌هاست روح آدمیزادان را در گله‌های بزرگ به کارمند بایگانی بدل می‌کند.

4 نسخه اصلی ویدئوی گینور 16,854,616 نفر بازدیدکننده داشته طی این چهار سال. این هفده میلیون نفر خانواده مایند. آنها هم در شب یا صبحی ویژه به این نتیجه رسیده‌اند که زنده خواهند ماند. رفته‌اند برای خودشان پیراهن یا گوشواره نو خریده‌اند و عصری رفته‌اند در خیابان مردم را تماشا کرده‌اند.

5 معلوم نیست قرار بود ما اینجوری از آب درآییم یا چنان که عالمان امروز می‌گویند از سر اتفاق و تصادف این طور شدیم. سلسله جهش‌های کوچک و تکامل بیلیون ساله ما را از نیای تک‌سلولی‌مان رساند به اینجا که برای حیات شاخ و شانه بکشیم.

6 حالا این نسخه اجرای جدیدتر و زنده خانم گینور را ببینید. غلام ثانیه پنجاه آنم. جایی که زن میانسال سیاه‌پوست چاق با اعتماد به نفس و غرور  مکث می‌کند و پشت انگشتی به بینی‌اش می‌کشد و می‌گذارد ما هم پشت سرش راه بیفتیم که: » هی روزگار…خوشت بیاید یا نه ، ما گنده لات‌ایم. زنده می‌مانیم.»

7 از نتیجه کنکورتان دلگیرید؟ از شغلتان؟ یا بازی روزگار؟ مثل آن هفده میلیون نفر دیگر آن قدر این جواهر را بشنوید که حرارت از درونتان بیرون بریزد. به قدری که کس دیگری را هم گرم کند. زنده نگه دارد.

§ 16 پاسخ برای هفده میلیون نفری که زنده ماندند

  • peyman می‌گوید:

    دهن سگ … عین اسب دلم برات تنگ شده … خیلی باید خر باشم که نیام و بهت سر بزنم …
    منم در جستجوی زنده موندنم … مثه کرگدن ! … آهنگ شو پیدا میکنم …

  • Soheil Bonyadi می‌گوید:

    شاهکار می نویسی لعنتی

  • Parisa می‌گوید:

    Vaghti be jomleye
    صدای زنی بود که تقریبن جیغ می‌کشید. انگلیسی می‌خواند اما از حرفش بوی این می‌آمد که می‌خواهد دهن جهان را سرویس کند
    residam daghighan hamin ahang oomad too maghzam.

  • mayde می‌گوید:

    با خوندن این پست دلم مثل اون دل ِ کوه آتشفشان گرم ِ گرم شد …چشمام هم…
    خدایا از اینکه فرشته هات ،روی زمین ما رو تنها نذاشتن ممنون.

  • ناشناس می‌گوید:

    این خانم فقط پشت و پناه خانواده شما نبوده. ما هم گه گاهی دخیل بسته ایم.

  • روشا می‌گوید:

    ممنون به خاطر معرفی آهنگ.
    عالی بود.

  • علیرضا (احمد) می‌گوید:

    سلام سروش
    منم این آهنگو خیلی دوست داشتم
    چشام برق زد دیدم در موردش نوشته ها
    عین گشنه ها اومدم خوندم

    دلم هم تنگ شده
    دیگه کلاسهای گفتار درمانی برگزار نمیکنی ؟
    :))

  • ستاره می‌گوید:

    قشنگ بود, شبيه i`m strong enough- cher كه خيلي دوسش دارم ولي قويتر از اون بود

    اما از همه دردا تو دنيا دردي بدتر از بدخوابي نيس ولي كسي براش شعر نگفته

  • pegah می‌گوید:

    حالا که فکرش را میکنم،به این نتیجه میرسم که شاید من هم باید به این 17میلیون اضافه شوم،
    بلاخره خودم نجات پیدا میکردم،اما خب،این آهن کمی سرعتم را زیاد کرد.
    اولین بار سوم چهارم دبستان بودم که یک کلیپ دیدم ازین آهنگ،که یک جورایی مسخره اش کرده بود،یک آدم فضایی یک چشم که موقع خواندن آهنگ یکی از همان گوی های نقره ای روی سرش می افتد!
    جزء اهنگ های جاودانه است به نظرم.

  • الهه می‌گوید:

    با احترام به فرهنگ ایرانی و همه آوازها و ترانه هایی که با مضمون توصیف سوز و گدازعشق و هجران خوانده شده اند،
    اون اهنگها رو بذارید کنار این اهنگ، نتیجش میشه یکی از تضادهای فرهنگی عجیب غریب ما، که به فرد متالم میگه این دیگه آخره راهه، بهتره با زبون خوش بیفتی بمیری! نتیجش هم میشه تعداد بیشماری خانم و آقای عزادار که بعد بوق و اندی سال هنوز عزادار یکی از از دست دادنهای قدیمیشه و هیچ وقت شاد نیست و ادای زندگی کردن رو در میاره
    مرسی از متن زیباتون

  • زندگی خواب ها می‌گوید:

    پسر دلم واسه این نوع نوشته هات تنگ شده بود.به شدت به این نوشته و اهنگ احتیاج داشتم.معرکه بود.ممنون.

  • پژوهشگران می‌گوید:

    با سلام
    ما یک تیم پژوهشی دو نفره از دانشگاه های علامه طباطبایی و شاهد هستیم که در مقطع کارشناسی ارشد رواشناسی مشغول به تحصیلیم. برای پژوهش تازه مان به تعدادی از افراد نیاز داریم که وارد سایت پژوهشی ما شوند و در پژوهش ما شرکت نمایند. پژوهش ما مرتبط با بررسی برخی از ویژگی های شخصیتی با توجه به گرایش جنسی افراد است. کافی است برای شرکت در این پژوهش به آدرس سایت ما که در زیر می آید رفته و پرسشنامه ها را تکمیل کنید. قطعا جز با پاسخ گویی شما دوستان انجام این پژوهش میسر نیست و با شرکت خود لطف بزرگی به جامعه علمی و ما خواهید نمود. پیشاپیش از نگارنده وبلاگ بدلیل استفاده از این محل برای اعلان خواست پژوهشی مان بدون توجه به مطالب وبلاگ عذرخواهی می کنیم و اعلام می کنیم از آنجا که این پژوهش با بودجه شخصی انجام می شود هیچ سرمایه ای جهت تبلیغات نداشتیم. از این رو ناگزیر به این کار شدیم. آدرس سایت پژوهشی ما عبارتست از:
    http://www.ravan-azmoon.otaqak.ir
    در نهایت باز هم سپاسگزاریم.

  • صفا می‌گوید:

    ۲۰ میلیون

  • صبا می‌گوید:

    این نوشته جز آیتم های ستاره خورده ی من تو گودره. کلمه به کلمه شو دوس داشتم و بارها خوندم. آهنگش کمک کرد به زنده موندنم. اجرای قدیمیش عالیه.
    تا الان 24 میلیون
    جدن مرسی

این چیست؟

شما در حال خواندن هفده میلیون نفری که زنده ماندند در خواب بزرگ هستید.

فرا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: