رنگ‌پریده‌ها ، پرشورها

مارس 28, 2011 § 2 دیدگاه

» چکامه دومین ظهور ویلیام باتلر ییس ظاهراً تنگنایی را که در حال حاضر در آن گرفتار آمده‌ایم به شکل کامل بازگو می‌کند: بهترین‌ها فاقد هر گونه اعتقادی هستند و بدترین‌ها آکنده از شوری آتشین.

این توصیفی عالی از شکافی‌ است که در حال حاضر بین لیبرال‌های رنگ‌پریده و بنیادگرایان پرشور وجود دارد. بهترین‌ها دیگر قادر نیستند به طور کامل درگیر شوند حال آنکه بدترین‌ها گرفتار خشک‌اندیشی نژادپرستانه، مذهبی و جنسیت‌گرایانه‌اند.»

» اگر بنیادگرایان کذایی امروزی به راستی ایمان داشتند که راه حقیقت را یافته‌اند چرا باید از جانب غیرمومنان تهدیدی احساس می‌کردند،‌چرا باید بر آنها رشک می‌بردند؟ وقتی یک نفر بودایی با یک نفر غربی لذت‌پرست روبرو می‌شود او را محکوم نمی‌کند بلکه صرفاً از روی نیک‌خواهی به او یادآور می‌شود که روش لذت‌جویانه برای جست‌وجوی شادی و خوشبختی باعث نقض غرض می‌شود. برخلاف بنیادگرایان راستین، شبه بنیادگرایان تروریست از زندگی گناه‌آلود غیرمومنان عمیقاً ناراحت هستند و نسبت به آن کنجکاو و شیفته آنند. می‌توان احساس کرد که آنها هنگام مبارزه با دیگریِ گناهکار، با وسوسه خودشان می‌جنگند.»

» این‌جاست که تشخیص ییتس،تنگنایی که در حال حاضر گرفتارش هستیم به طور  کامل بازگو نمی‌کند: شور آتشین یک نفر اوباش شاهدی است بر نبود اعتقاد راستین.بنیاد گرایان تروریست هم در اعماق وجودشان اعتقاد راستینی ندارند- طغیان خشونت‌بارشان برهانی‌ست بر این ادعا. تروریسم بنیادگرایان ریشه در اعتقاد تروریست‌ها به برتری خودشان و میل به پاسداری از هویت فرهنگی/مذهبی‌شان در برابر یورش تمدن مصرف‌گرای جهانی ندارد. مشکل بنیادگرایان این نیست که آنها را پست‌تر از خودمان می‌دانیم بلکه این است که آن‌ها خودشان به طور پنهانی خویش را پست‌تر می‌دانند.»

 

اسلاوی‌ژیژک/ خشونت ، پنج نگاه زیرچشمی/ ترجمه علی‌رضا پاک‌نهاد/ نشر نی

§ 2 پاسخ برای رنگ‌پریده‌ها ، پرشورها

  • ستاره می‌گوید:

    وقتی یک نفر «بودایی» با یک نفر غربی لذت‌پرست «روبرو» می‌شود
    . . . می‌توان احساس کرد که آنها «هنگام مبارزه» با دیگریِ ….
    در برابر «یورش» تمدن مصرف‌گرای جهانی ندارد

    تغيير و پيچش ظريف ماهيت مفاهيم در توالي جملات امكان نتيجه گيري غير مغرضانه را منتفي مي كند، و به نظر نوعي خودفريبي و شايد ديگر فريبي مي آيد، از «روبرو شدن»، تا «مبارزه»، كه دو مفهوم كاملا متفاوتند. بپرسيم تهديد اوليه را چه كس بر چه كسي وارد كرده است كه اكنون بنيادگرايان تروريست به مبارزه برخاسته اند؟ گويي اين تمدن مصرف گراي جهاني است كه خود را پست تر ميداند و از زندگي گناه آلود خود عميقا ناراحت! شاهد بر اين مدعا آن كه «يورش» تمدني كه جهاني پنداشته مي شود تصديق مي شود. مهمتر اينكه تقسيم بندي بهترين/بدترين-ها نتيجه گيري بديهي حاصل از يكجانبه نگري را عيان مي كند .

    چنين ديدگاهي حاصل عدم درك ديدگاههاي طرف مقابل/جبهه مخالف است. شايد نه آنها كه بهترين پنداشته ميشوند فاقد هر گونه اعتقادی هستند و نه بدترین‌ها آکنده از شوری آتشین!

  • درخت ابدی می‌گوید:

    خوب گفته.
    بنیادگراها هم اهل لذتن، منتها کسی غیر از خودشون نمی‌تونه با منبع لذتشون حال کنه!

این چیست؟

شما در حال خواندن رنگ‌پریده‌ها ، پرشورها در خواب بزرگ هستید.

فرا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: