پس چه کار کنیم؟

مارس 10, 2011 § 7 دیدگاه

 

تحلیل انتقادی وضعیت فعلی جهان – که هیچ راه حل روشنی، هیچ‌گونه توصیه «عملی» در این باره که باید چه کرد، به دست نمی‌دهد و هیچ کورسویی هم در انتهای تونل به چشم نمی‌خورد و اگر هم به چشم بخورد به خوبی می‌دانیم که می‌تواند نور چراغ قطاری باشد که از روی ما خواهد گذشت- معمولاً با سرزنش روبرو می‌شود:‌» آیا منظورتان این است که باید هیچ‌کاری نکنیم؟ فقط بنشینیم و انتظار بکشیم؟» این‌جاست که باید همه جرات‌مان را جمع کنیم و پاسخ دهیم: «بله، دقیقاً همین». وضعیت‌هایی هست که یگانه اقدام به راستی «عملی» این است که در برابر وسوسه درگیر شدنِ فوری مقاومت کنیم و با تکیه بر تحلیل انتقادیِ صبورانه «به انتظار بنشینیم و ببینیم چه پیش می‌آید».

اسلاوی ژیژک/ خشونت (پنج نگاه زیرچشمی) / ترجمه علیرضا پاکنهاد/ نشر نی

§ 7 پاسخ برای پس چه کار کنیم؟

  • فرزاد.خ می‌گوید:

    خب همیشه وضعیت این قدر یک به یک نیست حتی اگر اینو ژیژک گفته باشه گاهی رفتن و موندن اون قدر مرز باریکی دارن که نمی شه گفت کدوم درستن و ممکنه هیچ کدوم درست نباشن و شاید هر دو انتخاب درسته مثل اون داستان جعفر مدرس صادقی که گروه فیلم برداری که یهو تو برف گیر می کنن میون موندن و رفتن از ماشین. گاهی اوقات تحلیل انتقادی کار نمی کنه. چون هر تصمیمی همه ش قماره تو تاسو به هر حال مجبوری بندازی. شاید جفت 6 اومد.

  • ناشناس می‌گوید:

    شایدم جفت شش نیاد، ولی گاهی هس میکنم شش میاد، گاهی از ترس اینکه یک بیاد آب دهنم خشک میشه!

  • اگر هیچ کسی هیچ کاری نکند که مشکلی پیش نمی آید. مسئله اینجاست که یک عده تصمیم می گیرند هیچ کاری نکنن و در کنارش یک عدهء دیگر یک کارهایی می کنند که همه چیز بهم می ریزد. آنوقت آن عده اول یک عده عکس العمل نشان می دهدن و یک عده همچنان ساکت می مانند. بعد اینجا ترازو مخش می گوزد و دقیقا معلوم نمی شود که چه کسی مشغول چه کاری ست.

  • درخت ابدی می‌گوید:

    این صبوری رو خیلی قبول دارم. کاش وجود داشته باشه.

  • مجید می‌گوید:

    «وسوسه درگیر شدن فوری» کلید اصلی درک روانی این موقعیت تاریخی هست
    «وسوسه درگیر شدن فوری» یعنی نوعی فروپاشی شخصیت در میان مدت

  • ستاره می‌گوید:

    شايد هم لازم نيست كاري كنيم، نه كه «نبايد» . . . برويم زندگيمان را بكنيم

  • ستاره می‌گوید:

    شايد بهتر باشدهمان گونه كه آموخته ايم هر بحراني را به مشكل، هر مشكل را به مسئله و هر مسئله را به موضوعي عادي تبديل كنيم. پذيرا و هميشه مومن به باورهامان . . . . داشتن نگاهي» خردورزانه» و «منصفانه» به اوضاع، نه تنها ما را از عكس العملهاي شتابزده و تصميميات نادرست حفظ ميكند كه چه بسا ديدگاههاي متعالي تري را به رويمان مي گشايد.

این چیست؟

شما در حال خواندن پس چه کار کنیم؟ در خواب بزرگ هستید.

فرا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: