انسان …کمي هم جسد است

ژانویه 10, 2007 § 26 دیدگاه

از آذر 83 با افسردگي درگيرم.
اول مثل همه آدم‌هاي کم اطلاع يا کله‌شق جدي نگرفتمش. بعد يک‌ماه که فقط به ديوار خيره ‌شدم و روزي 18 ساعت  خوابيدم ،کم کم فهميدم هيچ درد فلسفي ندارم: افسرده‌ام.
نشانه‌هاي باليني يک بيماري خانه‌خراب کن.
مدتي طول کشيد تا قبول کنم بيمارم. تازه در اين مرحله مقاومت دربرابر درمان هاي دارويي آغاز شد :
» قرص؟! من هرگز داروي اعصاب نخواهم خورد! »   و يا  » اين چيزها هيچ ربطي به شيمي ندارد…پزشکان با آن نگاه فروکاهنده مسخره‌شان!»
از آن موقع تا حالا 2 سال گذشته ، چيزهاي بيشتري فهميدم و طيفي از تراپي‌ها از سر گذرانده‌ام .
علايم ابتلاي بيماري را در نوشته هاي خيلي از وبلاگ‌نویسان مي‌بينم و خصوصاً درباره لجاجت سرسختانه‌شان در برابر درمان دارويي حدس‌هايي مي‌زنم.
بهانه اين جزوه کوچک راهنما همين چيزهاست.
قبل از خواندش دوست دارم بدانيد ، که  درست مثل شما به » روح بشر» اعتقاد دارم.

***
1. يک بار براي هميشه بگو ببينم اين افسردگي لعنتي چيست؟
يک بيماري  …با علايم باليني مشخص و درمان هاي شناخته شده.
از دست دادن احساس «لذت» شايد اصلي‌ترين نشانه‌اي باشد که مي‌توان درباره آن صحبت کرد. اختلالات خواب و اشتها . گريه هاي مکرر بي‌دليل ، احساس تنهايي و نوميدي مفرط و پيش تصوري غم‌انگيز درباره آينده‌اي يکنواخت از مهمترين نشانه هاي باليني افسردگي‌اند.
در قدم اول بايد بدانيد که  » افسردگي» يک معني عام و گل‌و گشاد نيست. شايد در محاوره يا سريال‌تلويزيوني مثل آب خوردن به هر کس که سر در جيب مراقبت فروبرده مي‌گويند افسرده . اما بايد ياد بگيريم که دقيق در موردش بگوييم و فکر کنيم .  بیماری دپريشن براي يک پزشک معني خاصي دارد.
فراموش نکنيد درباره يکي از حالات روحي طبيعي انسان صحبت نمي‌کنيم .داريم درباره يک «بيماري»حرف مي‌زنيم.

2 . حالا که اين‌قدر بيماري خاصي‌ست،بعيد مي‌دانم به آن مبتلا باشم.
مرگ مال همسايه نيست. درست است که جنبه مرضي دارد اما شيوع آن وحشتناک است. بهش مي‌گويند سرماخوردگي روحي . بيماري رايج قرن ماست. کافي‌ست يک بار دپريشن را در گوگل سرچ کنيد و نگاهي به اولين صفحه نتيجه بياندازيد.

3.  بالفرض که اين چيزها درست باشد و من هم افسرده باشم، اعتقاد ندارم با رفتن پيش  روان پزشک چيزي حل شود.
متاسفانه اعتقادات شما براي بيماري کوچکترين اهميتي ندارد. تا حالا چند بار با تمرکز فکري ، چرک گلويتان را خشک کرده‌ايد ؟ يا با خواندن کتاب فلسفه بريدگي زخمتان درمان شده؟اگر سابقه چنين اعمال محيرالقولي را داريد که خب هيچ…به اعتقادتان ادامه دهيد.
اما اگر مثل همه آدم هاي عادي بعد از مسموميت به سرم و دارو احتياج داريد شک نکنيد که در اين مورد هم به درمان پزشکي محتاجيد.
يادتان هست چند خط قبل به اعتقادم درباره روح بشر اشاره کردم.دقيقاً مي‌خواستم بگويم که انسان هم روح است هم جسد. انکار واقعيت فيزيولوژيک يکي از همان توهم‌هاي شبه روشنفکرانه‌اي‌ست که يک افسرده فرهيخته را هميشه افسرده نگه مي‌دارد. انکار جسم هم به قدر انکار روح احمقانه است.
اگر به روح بشر احترام مي‌گذاريد ، اگر به هنر و ادبيات و فلسفه اعتقاد داريد ، حتي اگر نهيليست هستيد و به بي‌اعتقادي معتقديد براي اين که درباره اين چيزها فکر کنيد و بخوانيد و بنويسيد بايد سالم باشيد.
هجوم افکار نوميدانه و  18  ساعت خواب در شبانه روز مثل همان چرک گلو و مسموميت و زخم انگشت علل ساده شيميايي دارد.
باور کنيد درد فلسفي نيست ، «سروتونين» خونتان کم شده…

4.  اين جناب سروتونين کي باشند؟
شاه‌کليد بيماري‌هاي خلقي. شادي‌بخش طبيعي بدن. يک ماده شيميايي نازنين ،‌که اگر در خونتان پايين بيايد رسماً بيچاره مي‌شويد.
واسطه عصبي سروتينين به طور طبيعي از مغز ترشح مي‌شود . اما گاهي حجم آن در خون پايين مي‌آيد . چون مقدار زيادي‌ش هدر مي‌رود و بازجذب يا دفع مي‌شود. تا حالا درباره کمبود آهن شنيده‌ايد؟ يا عوارض کمبود هر کوفت ديگر ؟ کاهش سروتونين در بدن به عنوان اصلي‌ترين دليل فيزيولوژيک افسردگي شناخته شده است.
مسخره است نه ؟ يک تغير کوچک فيزيولوژيک و يک بدبختي مادام‌العمر که هيچ‌وقت پاي جسمتان نمي‌گذاريد.
ترشح سروتونين را نمي‌توان افزايش داد . در واقع مهار هدر رفتن سروتونين توليد شده براي داشتن وضعيت نرمال کافي‌ست.
بعضي اعمال به بالا رفتن اين ماده مي انجامد …مثل ورزش کردن. به همين دليل  آمار ابتلا به اعتياد ميان ورزشکاراني که به‌طور ناگهاني دست از فعاليت بدني کشيده‌اند بالاست. بدن آنها به حجمي از احساس لذت و نئشگي ( در واقع سروتونين ) عادت کرده که ناچارشان مي‌کنند به شيوه ديگر اين خلاء لذت را پر کنند.
يا بد نيست در مورد قرص‌هاي اکستازي اين را بدانيد که  مصرفشان به آزادسازي ناگهاني و غير عادي سروتونين منجر مي‌شود. خب…کافي‌ست؟ حالا فهميديد چرا اين حضرت اين‌قدر  مهم است؟

نکته کنکوري:هيچ مي‌دانيد اختلالات خواب يا مثلاً فصل زمستان چه ربطي به افسردگي دارد؟ واسطه عصبي ديگري هم به نام ملاتونين وجود دارد که مهمترين عامل شيميايي شناخته شده در تنظيم ساعت بيولوژيک بدن است. اين ماده همچنين بر ميزان سروتونين هم اثر گذار است.
همزمان با فصل پاييز وزمستان و کاهش نور خورشيد ، افزايش ملاتونين بدن به کاهش سروتونين و افسرگي موسوم به افسردگي فصلي منجر مي‌شود.

5. حالا داروهاي ضد افسردگي چه کار مي‌کنند؟
شاخه مهمي از داروي ضد افسردگي موسوم به SSRI در حقيقت با جلوگيري از دفع شدن سروتونين وضعيت بيمار افسرده را به حال طبيعي بازمي‌گردانند.
به اينها مي‌گويند :»مهارکننده‌هاي بازجذب سروتونين» …مثلاً فيلوکسيتين يا سيتالوپرام در زمره همين داروهايند.
درمان دارويي ضد افسردگي بين 6 ماه تا دو سال طول مي‌کشد و سه توصيه حياتي در مورد مصرف دارو  وجود دارد.اثرگذاري داروها بين افراد مختلف متفاوت است. روي يک کيس ممکن سيتالوپرام اثر گذار باشد و در مورد ديگري فيلوکسيتين. بنابراين اول اين‌که :مصرف دارو قطعاً بايد زير نظر روانپزشک ( متخصص اعصاب وروان ) باشد.
دوم اين که: براي اولين تاثيرات دارو حدود يک ماه زمان لازم است. اگر طي اين مدت احساس بهبود نکرديد و به دکتر و دارو فحش مي‌دهيد ( که بهتر است از اين مورد هم اجتناب کنيد!) داروي لعنتي‌تان را قطع نکنيد.حوصله داشته باشيد. تا حالا چند بار با خوردن اولين آموکسي‌سيلين چرکتان خشک شده و افتاده!
و توصيه مهم سوم  : به محض احساس بهبودي مصرف دارو را قطع نکنيد. دوره درمان کشک نيست.يک معني بخصوصي دارد و براي تنظيم ميزان سروتونين به زمان نياز داريد.

6. من دارو نمي‌خورم چون هم شنيده‌ام اعتياد آور است و هم عوارض جانبي دارد.
در مورد شنيده‌ها که با عرض پوزش بگذاريد در کوزه آبش را بخوريد!مباحث روانپزشکي اينقدر در مملکت ما باب شده که آدم بتواند همينجوري اطلاعات از ديگران بگيرد؟
ولي  گذشته از اين ها بسياري از کيس‌هاي مبتلا به افسردگي بعد از اتمام دوره درمان دچار عود مجدد نشده‌اند و ديگر نيازي به مصرف دارو نداشته‌اند. با اين حال برخي پزشکان معتقدند که اختلالات ژنتيکي مربوط به سروتونين ممکن است شخص را همواره به دوز پاييني از «مهارکننده‌هاي بازجذب» نيازمند کند.
از اين نياز مي‌ترسيد؟ مگر به غذا نيازمند نيستيد؟ وحشت موهوم را کنار بگذاريد …قول مي‌دهم اگر جز اين موارد باشيد مصرف دائم‌العمر دوز پاييني از يک قرص ارزان قيمت ، ترسناک‌تر از نياز به آب و غذا و هوا نباشد.
اما در مورد عوارض جانبي.
بله …اين داروها اغلب يک عارضه جدي شايع دارند که خب …بعضي ها از آن استقبال هم مي‌کنند:
(لطفاً زير 18 سال ها و عزب‌ها گوششان را بگيرند)
«تاخير ارگاسم »
اگر تا حالا وقتتان زياد در ناصرخسرو تلف مي‌شد ديگر نگران نباشيد!
سر فرصت سري  هم به اينجا بزنيد و اختلالات جنسي گزارش شده در مورد داروهاي SSRI را بخوانيد.

7….خب اصلاً مي‌داني چيست؛ راستش رفتن پيش دکتر اعصاب  برايم خجالت‌آور است.
تنها مي‌توانم آرزو کنم هيچ وقت باد فتق نگيريد! چون آنوقت بايد از خجالت آب شويد.
دکتر اعصاب هم مثل هر دکتر ديگري‌ست. تا چند سال پيش در ايران ميان عامه رسم بود که مراجعان مطب‌هاي اعصاب وروان را ديوانه محسوب مي‌کردند. کم کم دارد جا مي‌افتد که اتفاقاً داشتن روانپزشک خيلي هم متشخصانه و اشرافي‌ است. لابد مي‌دانيد که روان‌درماني جز شاخه‌هاي لوکس پزشکي محسوب مي‌شود و بسياري از آدم‌حسابي‌هايي که مي‌شناسيد روانکاو شخصي دارند.

8. خب تکليف تراپي‌هاي ديگر چه مي‌شود ؟
تراپي‌هاي ديگر سر جاي خودش محفوظ است . دکترتان اگر خيلي عاشق کارش باشد قطعاً در اين زمينه راهنمايي‌تان مي‌کند. تازه کلي کتاب و سايت هست که در اين زمينه ياري‌کننده‌اند. اصلاً انتظار مي‌رود شما به تدريج توانايي ايجاد تعادل در سيروتونين را با تراپي‌هاي ديگر بياموزيد.
اما اگر وضعتان وخيم است محض رضاي خدا بي‌خيال قرص نشويد . با اين وحشت مضحک که مدام در پي دليل‌تراشي فيلسوفانه است مقابله کنيد.» سروتونين » … جلوي آينه بايستيد و چند بار اسمش را تکرار کنيد.. با خدتان بگوييد:
» من نياز به مهار بازجذب سيروتونين دارم»….» من نياز به مهار بازجذب سيروتونين دارم»….» من نياز به مهار بازجذب سيروتونين دارم»

خاطره شخصي: دي ماه دو سال پيش. بي‌احساس ويخ شده بوديم. هيچ چيز تکانمان نمي‌داد. روانمان فيلم ‌هاي مهيج مي‌طلبيد. خوابگردانه رفتيم سراغ ژانر وحشت. از با کلاس‌ها شروع کرديم . اول شبي يکي …بعد دو تا و پس از دو هفته به شبي 3 فيلم ترسناک رسيديم. بهترين و بدترين و مزخرف‌ترين وبياد‌ماندني‌ترين فيلم‌هاي ترسناک تاريخ سينما را طي يک دوره فشرده چند ماهه ديديم…و اين «سينما تک «شخصي اثرات جدي داشت. ناخودآگاه خاموشمان شخم خورد. ترسيديم. تکان خورديم. خواب ديديم.اشباح و سايه ها واسطوره ها بيرون ريختند و ليبيدوي ساکن‌مان حرکت پيستوني‌اش را از سر گرفت.  مثل قربانيان نجات يافته فيلم» اره » خدا را بخاطرزندگي‌مان شکر کرديم و خوشحال بوديم که آن هيولاها و اجنه دستشان به خانه ما نمي‌رسد.
دومين درمان شخصي‌ام مربوط مي‌شود به نوشتن. نوشتن درباره افسردگي.چيزي مثل همين مطلبي که داريد مي‌خوانيد. یا  «کنار شومینه خیابان بیکر» که دوستش دارم.انگار با «تصعيد» احساسات روان رنجورم کمي از بارم سبک‌تر مي‌شد. شايد به پاس تبديل رنج به تفکر ( کاري که هميشه دوست داشتم انجام دهم) کمي …تنها کمي به سلامت نزديک مي‌شدم ..
شما قطعاً درمان‌هاي شخصي خودتان را کشف خواهيد کرد.

***
خب …تمام شد.
سعي کردم به سئوالاتي جواب بدهم که حدس مي‌زدم بيشتر به ذهنتان مي‌رسد.سئوالات که من هم از خود مي‌پرسيدم.
باقي‌اش گردن خودتان است. اگر اصرار داريد براي «بيماري «افسردگي‌تان دلايل روشنفکرانه جور کنيد و از درمان طفره مي‌رويد؛ اگر به  افسردگي مارسل پروست و داستايوفسکي و يک دوجين نويسنده و هنرمند بزرگ ديگر اشاره مي‌کنيد و اعتقاد داريد در صورت درمان آنها هيچ شاهکار هنري خلق نمي‌شد….لطفاً کمي واقع‌بين باشيد…حجم نوشته‌هاي آنها و شاهکارهايي که در سن جواني خلق کرده‌اند به ياد بياوريد و از خود بپرسيد  چرا تا کنون» در جستجوي زمان از دست رفته » ننوشته‌ايد؟
…نه…نه ..قصد جسارت ندارم.فقط خواستم اين احتمال کوچک را مطرح کنم که از کجا معلوم اگر اين افراد درمان مي‌شدند ،‌بيشتر و بهتر نمي‌نوشتند؟…

آنچه از وظيفه من باقي مي‌ماند تشکر بي‌شائبه‌اي‌ست از «مجيد» عزيز . دکتر مجيد انوشيرواني که نه تنها طي اين دوران، صبورانه ذهنم را نسبت به اين «بيماري» گشود و کمکم کرد، بلکه قسمت‌هاي پزشکي اين نوشته مرهون لطف اوست و از آنجا که هنوز کل‌اش را نخوانده ،شک نکنيد که اشتباهات احتمالي‌اين نوشته گردن شخص شخيص نويسنده است.

§ 26 پاسخ برای انسان …کمي هم جسد است

  • مهم نیست می‌گوید:

    سلامي از اعماق وجودم به تو اي دوست اميدوارم كه حالت خوب باشه
    گرمي قدم هايت را حس ميكنم در زاويه اي از گل مينا
    هميشه سبز باشي وسبز بماني
    اگر دلت گرفت به خونه دلتنگي منم سر بزن و رد پاي از خود بر جاي
    تا سرمه اي كنم براي چشمان خسته ام
    منتظر حضور گرما بخشتون هستم

    *•. .•*..*•. .•*..*•. .•* *•. .•*..*•. .•*.*•. .•*..*•. .•*..*•. .•* *•. .•*..*•.

    (¸.•*¨(¸.•*¨(¸.•*¨(¸.•*¨به من سر بزنید ¸.•*´¨)¸.•*´¨)¸.•*´¨)

    ____xxxxxxxx______xxxxxxxxxxx
    ___xxxxxxxxxxxx___xxxxxxxxxxxxx
    ___xxxxxxxxxxxxxx_xxxxxxxxxxxxxx
    ___xxxxxxxxxxxxxxx_xxxxxxxxxxxxx
    ____xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    _____xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    ______xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
    _________xxxxxxxxxxxxxxxxxx
    ___________xxxxxxxxxxxxx
    _____________xxxxxxxxx
    ______________xxxxxx
    _______________xxxx
    _______________xxx
    ______________xx
    _____________x
    ___________x
    ________xx
    ______xxx
    _____xxxx
    ___xxxxxx
    ___xxxxxxx
    ____xxxxxxxx
    ______xxxxxxxx
    ________xxxxxxxx
    _________xxxxxxx
    _________xxxxxxx
    ________xxxxxx
    _____xxxxxxx
    ____xxxxxx
    ___xxxxx
    __xxxx
    _xxx
    _xx

    (¸.•*¨(¸.•*¨(¸.•*¨(¸.•*¨منتظرتم ¸.•*´¨)¸.•*´¨)¸.•*´¨)

    *•. .•*..*•. .•*..*•. .•* *•. .•*..*•. .•*.*•. .•*..*•. .•*..*•. .•* *•. .•*..*•.

  • پریسا می‌گوید:

    سلام گلم…..عالی بود….قوی مینویسی…..یه سرم به من بزن

  • haji kensington می‌گوید:

    شما فامیلی ات روح بخشه و از افسردگی می نالی، بقیه ملت چی بگن.

  • شازده می‌گوید:

    بابا دکتر، خیلی جالب بود. همه اش رو خوندم. معمولا کمتر حوصله می کنم متنهای بلند رو از تو وب بخونم. اما اینو خوندم و جالب بود. اگه این پاراگراف آخر و ننوشته بودی یه چیزی بارت می کردم. یعنی فکر می کردم رفتی باز سراغ دانشگاه و حالا که فوق لیسانس … شده، تو تصمیم گرفتی تو این دوره ی پا شکستگی پزشک شی. اما گذشته از شوخی، راس می گی. همه ی ماها یه جورایی درگیرشیم. خوب باید بیشتر فکر کنم.

  • آذین می‌گوید:

    اینها بیشتر از روی حس و تجربه ی شخصی است، نه مطالعه خاصی:
    به نظرم افسردگی انواع مختلفی دارد. من از نوعی حرف می زنم که دلیل دارد. می نشینی و فکر می کنی که چرا این طوری؟ چه مرگت هست؟برایش دلیل پیدا می کنی. این و آن و آن یکی. و می دانی اگر برطرف شوند همه چیز حل است.
    آن وقت قرص و دارو و خیلی روشها اثری ندارد. روان درمانی یا دوره های مشاوره یا تجربه های شخصی شاید تسکین دهنده باشند، اما همان چند تا مسئله لعنتی باید حل شوند به نظرم.
    با این همه، کلی ممنون. من هم از آن دسته بودم که به کلی با روشهای درمانی مخالف بودم، البته تا قبل از خواندن اینجا.

  • خواب بزرگ می‌گوید:

    به haji kensington : خدا از دهنت بشنوه … قضیه کوزه گر است و الخ

    به شازده : پزشکی؟ اوه نه ! آخه به سنم می خوره؟

    به آذین : البته که روانپزشکی هیچ کمکی به حل مشکلات خارجی نمی کند.
    فقط کمک می کند تصمیم بگیری آیا واقعاَ با "مشکلات " طرف هستی یا این هم یک از توهمات کمبود سروتونين است.و بعدش این که توان حل و مقابله با آن را پیدا کنی ..جای این که به دیوار خیره بشی…
    خوشحالم که نظرت درباره دارو تغیر کرد.

  • سلام آقای روحبخش…
    حال شما؟
    اول بگم که می ترسم بازهم دوتا علامت سوال و تعجب بار بنده کنید و همین…
    اما خوب … می نویسم…
    یادم هست یک پرونده ای بود توی 40چراغ… یادتان هست؟به اسم آخر خط

    که مطلب شما را بیشتر از همه پسندیده بودم
    اگر می شود یک لطفی بکنید آن مطلب خودتان را پیدا کنید و یکبار بخوانید …
    بعد خیلی صحبت هست که راجع به این مسئله بکنیم
    منتظرم…

  • خواب بزرگ می‌گوید:

    به محمد حسن فرازمند :خوب می کنید می نویسید . آن علامت سوال و تعجب من باب سوال و تعجب بود و بس.
    ولی در مورد مطلب " طعم مزخرف گیلاس" که از قضا با کلی ترس و لرز از سانسوراحتمالی نوشته شد فرمودید که نیازی که پیدا کردنش ندارم گمانم. کمابیش آن یادداشت کوچک را حفظ ام .
    در این پست اخیر احتمال این که کسی حقیقتاَ تمایلی به ادامه زندگی نداشته باشد رد نشده…دقیق تر بگویم درباره اش اصلاَ صحبت نشده….چون اول این که اغلب ناامیدی های به تجربه از صدقه سر همان سروتونین بلاست . ثانیا فرض بر این است که بی علاقه گان به زندگی تا کنون خود را به دیار باقی شتابانده اند. این دو نوشته گمانم تناقض جدی نداشته باشند. ( تناقض شوخی را نمی دانم!)
    ولی بسیار خوشحال می شوم از ادامه این بحث. ….

  • مریم می‌گوید:

    بابا دکتر… اینجا دکتری می کنی یا اونجا(اون سایت)!

  • بهاره می‌گوید:

    salam
    man nazdike 4,5 sale pish(dar 14,15 salegi), ye doreye ravan kavi hamrah ba masrafe ghors dashtam.ama alave bar inke alan dobare alaa’eme afsordegi ro tooye khodam mibinam, ehsas mikonam oon daroo ha tasirate badi room dashtan, masalan rooye haafezam va … hala az in negaranam ke ye doreye digash baz baram moshkel dorost kone. zemne inke hamoon dore ham tasire mosbati nadasht.
    midoonam shoma doctor nistin , khodamam baz alan pishe ye ravan kave dige miram ama fekr kardam shayad ye nazare dige ham komak kone
    be harhal mersi az postetoon

  • انار می‌گوید:

    سلام

    خیلی خوب بود. من هم به این پستت و هم به پست خون آشامها لینک دادم.

  • سلام خان سروش جان
    آقای روح بخش من اللن کلی گرفتاری و بد بختی امتحانات خراب شده روی سرم …
    می بخشید اگر می شود ای میلتان را لطف کنید به بنده بدهید تا سر فزصت حرف هایم را بگویم… یا به من یک میل کوچک یا بزرگ (قدر کرمتان) بزنید…
    ممنون.

  • فرهاد یلدا می‌گوید:

    دیوونه شدی رفت…هی

  • انار می‌گوید:

    سلام
    لینکهایی که داده بودی اضافه کردم. ممنون.

  • فرهاد یلدا می‌گوید:

    من آپ کردم اما نیومدم تو صدر لیست.کلاهبرداری از این واضح تر
    ؟

  • عیسی.ب می‌گوید:

    منظورتان چیست ؟ بارها مرا خواستند که بروم پیش روانپزشک… اما می دانم این کوفتی که درگیرش هستم به خاطر غلط بودن دیگران است نه خودم…چه فایده ریختن چرک کف دست به پای دکتران وقتی جامعه با هیاهوی بسیار به سوی زشتی و پلشتی گام بر می دارد … !!!!

  • خونآشام می‌گوید:

    @@@@@@@@@@@@@@@@@
    ………………………………………..

  • Bahareh می‌گوید:

    Very Interesting. Thanks

  • هومن می‌گوید:

    سلام
    با اجازت این مطلب رو با ذکر منبع ای میل کردم. به درد خیلیها می خوره.

  • لطفا ادرس ما را نیز در لینکهای خود بگذار می‌گوید:

    ما از تمامي مدافعين جنبش آزادي زن و مدافعين حقوق زنان مي خواهيم از اين پوسترها و اين شعارها براي مراسمهایي که در سراسر ايران برگذار مي شود استفاده کنند. ما مي خواهيم در تمامي مراسمها با شعار ستم بر زن موقوف٬ 8 مارس باشگوهي به نمايش بگذاريم. دوستان و ديدار کنندگان حمايت کنيد. پوسترها را وسيعا در محلات و خيابانها پخش کنيد. ما از تمامي سازمانهاي مدافع حقوق زن مي خواهيم اين پوسترها را تبليغ کنند. اين عکسها و هزاران صحنه روزمره در ايران تنها گوشه هاي کوچکي از يک جنبش عظيم براي آزادي زن در ايران است. حمايت کنيد و کميته برگزار کنند 8 مارس را تقويت کنيد. نامه ها و ایميلهاي شما براي فعاليني که در داخل کشور با کمترين امکان به استقبال 8 مارس باشکوه مي روند دلگرم کننده است. حقوق زنان جهان شمول است. پس از جنبش ما حمایت کنید و روز جهاني زن نيز بايد جهاني باشيد. اتحاد و همبستگي ما رمز پيروزي ماست.
    زنده بايد آزادي و برابري
    ستم زنده بايد 8 مارس
    بر زن موقوف
    http://8march.blogfa.com/

  • مونا می‌گوید:

    سلام . مطلب بسیار مفیدی بود وخوب هم نوشته شده بود. من هم پاییز 1381 تحت فشار زیاد کار و پایان نامه یک دوره افسردگی را تجربه کردم که فلجم کرده بود و تا مرز خودکشی هم رفتم . سه ماه بعد اتفاقی از مطب یک روانپزشک سر درآوردم و فهمیدم افسردگی حاد دارم. برای سه ماه فلوکستین مصرف کردم اما توصیه اصلی پزشکم این بود که شیوه زندگیم را عوض کنم. حجم کارم را کم کردم. از دانشگاه مرخصی گرفتم و چند ماهی به دوره های خودشناسی رفتم تا تکلیفم را با خودم و زندگیم روشن کنم و آن دوره سخت گذشت. اما هرگز بعد از آن دوره های کوتاه ملال را سرسری نمی گیرم و نمی گذارم قند لذت خونم کم شود. رمان های خوب و کارهای لذت بخش و دوری از فشار فزاینده کاری راه حل من است . امیدوارم دیگران هم این بیماری را جدی بگیرند تا مجبور نشوند هزینه سنگین ی بپردازند.

  • بنفشه می‌گوید:

    خواب بزرگ ممنون از نوشته ات. من فکر می کنم افسرده هستم. سوالم این است: آدم افسرده باید بره بیش روانشناس یا روانبزشک؟‌ بعد از خوب شدن افسردگی هم می شه باز بیش روانشناس (یا روانکاو) رفت به طور دائم؟

  • هزارو یک روزنه می‌گوید:

    مرسی مرسی خیلی سلیس و خوب و پر معنا نوشتی برای منم که باهاش درگیر شدم و بودم خیلی مفید بود ممنون جناب روحبخش/ برنده باشی:)

  • من هم درگیرش هستم با تمام امیدی که به زندگی دارم

  • مزنا می‌گوید:

    سلام ، خيلي خيلي مطالبت مفيد بود. خيلي استفاده كردم . تازه ٢ روز است كه دارم سراتولين مي خورم اميدوارم به زودي بهتر شوم.

  • فرزانه می‌گوید:

    سلام اولین بار هست که می ایم اینجا وخیلی خوشم امد می توانم شما را ادد کنم؟؟؟

این چیست؟

شما در حال خواندن انسان …کمي هم جسد است در خواب بزرگ هستید.

فرا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: