رویای دوم :سیم جیبی و نفرین ابدی

ظهر خواب می‌بینم:

یک نفر یک میکروچیپ و تکه‌ای سیم در جیبم می‌گذارد. دستگاه شنود است و حتی از من پنهانش نمی‌کند. از او جدا می‌شوم. به همه فیلم‌های پلیسی که دیده‌ام فکر می‌کنم. این که چطور بدون بو بردن شنوندگان پنهانی به دور و بری‌ها برسانم که چه اتفاقی افتاده. کسی ایماء و اشاره‌ام را نمی‌فهمد. تصمیم می‌گیرم دستگاه را نابود کنم. بعد فکر می‌کنم این دستگاه کوچک، مدرک جرم عده‌ای است که اگر نابود شود هیچ‌وقت نمی‌توانم علیه‌شان ادعایی کنم. پس دستگاه را در جیب نگه می‌دارم. با این‌حال نمی‌توان خطری که ممکن است این دستگاه برای اطرافیانم داشته باشد ندیده گرفت. تا کی می‌توانم وسط حرف دوستانم بپرم یا بحث را عوض کنم؟ برای همین از همه دور می‌شوم. با کسی صحبت نمی‌کنم. پیله انزوا بعد مدتی، زمزمه‌هایی پشت سرم می‌سازد. من می‌میرم. دستگاه را در جیبم پیدا می‌کنند. نفرینم می‌کنند. فکر می‌کنند جاسوس بوده‌ام.