گاو در آیینه

 

 حکایت آن گاو که تنها در جزیره ایست بزرگ: حق تعالی آن جزیره‌ی بزرگ را پر کند از نبات و ریاحین که علف گاو باشد تا به شب آن گاو همه را بخورد و فربه شود چون کوه پاره‌ای؛ چون شب شود خوابش نبرد از غصه و خوف که: همه صحرا را چریدم فردا چه خورم؟ تا ازین غصه لاغر شود هم‌چون خلال. روز برخیزد همه صحرا را سبزتر و انبوه‌تر بیند از دی؛ باز بخورد و فربه شود باز شبش همان غم بگیرد. سالهاست که او هم‌چنین می‌بیند و اعتماد نمی‌کند…+

دفتر پنجم مثنوی

 

 

 

من هنوز گاهی در آیینه که خیره می‌شوم، آن گاو نگران را می‌بینم… و شرمم می‌آید.