عفونت قرمه‌سبزی

گاهی واكنش غير فرهنگی( اما تاريخی) پرت كردن گوجه گنديده ، تنها راه مخاطبين برای ابراز انزجار است. يك عده هر جمعه شب به خانه ما می‌آيد و هو می‌كشند و به من و خانواده‌ام توهين می‌كنند.حالا  اجازه بدهيد ما هم به قدر يك گوجه گنديده سهمی در اين دعوای چيپ خيابانی داشته باشيم.

سريال يوسف پيامبر بد است. نه نسبت به هيچ اثر هنری ديگر. نه نسبت به هيچ اثر صنعتی ديگر. مطلقاً بد است. راه‌اندازی اين كارناوال مضحك بدسليقگی البته خودش تخصصی می‌خواهد كه فرج‌الله سلحشور نشان داده دارد.

بايد از كجا شروع كنيم؟ از انتخاب بازيگر بد؟ نگاه كنيد به لپ و لب‌های گلي پسركی كه هرچند به درد تبليغ پفك نمكی مي‌خورد اما برای ايفای نقش كودكی يك پيامبر انتخاب شده.  به بازی بد؟ نگاه كنيد به اغراق‌ها و حركات انفجاری چشم و ابرو در همه بازيگران. به ديالوگ بد؟ تعمق كنيد در عبارت » غلط كرده‌اند» كه يك خدمتكار سيه‌چرده دربار  وقتی جو‌گير میشود به يوسف می‌گويد.. به گريم و لباس بد؟ بنگريد به گره‌های كلاف كاموای ارزان قيمتی كه از كله زليخا لق می‌زند. نگاه كنيد نيل‌ای را كه ساخته‌اند. نگاه كنيد سرمه چشمان فوتيفار را. تدوين بد؟ سعی كنيد ريتم و تمپو را در 23 دقيقه قسمت اخير  كه زليخای عاشق پيشه را برده‌اند روی نيل و انگور و مرواريد به خوردش می‌دهند تا بی‌خيال عشق‌اش شود پيدا كنيد.

انجمن سينمای جوان بابت 100 هزارتومنی كه می‌خواهد براي توليد فيلم هزينه كند از كارگردان رزومه قابل قبول می‌خواهد. نمونه كار استاندارد می‌خواهد. حالا چطور كسی میتواند به صرف بازي كردن در چند فيلم و تاتر درجه 3 امكان ساخت فيلم و مجموعه  «ايوب پيامبر»‌را پيدا كند؟ بعد از اين تجربه ناموفق امكان ساخت سريال پرخرج مردان آنجلس را به‌دست بياورد؟ و بعد از اين پول به باد دادن‌ها مجموعه 6 ميلياردی را كارگردانی كند؟

كاريست كه شده. سبويی‌است كه شكسته. يك راه حل اين است كه اصلن بی‌خيالش شويم و اميدوار باشيم مسئولين سيمافيلم در انتخاب سازندگان سريال‌ها هم كمی از آن مته به آن خشخاش‌ها كه بلند بگذارند. انتخاب ديگر اين كه باخيالش شويم و درباره‌اش حرف بزنيم و بنويسيم و برهنگي امپراطور را نشان دهيم و نگذاريم چنين واقعه‌ای برای بار چندم تكرار شود. اما موقع حرف زدن و نوشتن درباره اين سريال ، سازندگان لابد انتظار دارند كه تفسيرهای تحليلی محترمانه بشنوند. اما چطور مي‌شود درمورد سريال يوسف پيامبر تحليل جدی و يا «نقد سازنده» نوشت؟
كه يك عده جمع شده‌اند و مستقيم دارند به شعور تو فحش مي‌دهند. حالا منتقد ، نقد سازنده ( به قول حضرات) بنویسد كه بله اين «گوساله » كه به من گفتيد در واقع به جايش مي‌شد گفت «توله ميش»!  كار از نقد و تحليل گذشته. اگر يكی دو سه چهار مورد گاف و كجی باشد می‌شود كنار آمد. اما از يك سطل مزبله نمی‌توان قرمه‌سبزی بيرون كشيد . حتی نان و پياز هم نمی‌‌شود. نمی‌توان گفت اگر اين بوی عفن و اين پشه‌ها و اين تكه گلابی گنديده ليچ‌انداخته را كنار بگذاريم  قابل مصرف مي‌شود. بايد قيدش را زد. همچنان كه مسئولان سيمافيلم لابد اين 6 ميليارد را لازم نداشته‌اند كه قيدش را زده‌اند.

حالا گيريم كتك‌كاری‌های لنگ و لوك و چفته‌شكل و بی‌ادب تمام شد. يكی ناسزايي داد و يكي گوجه‌ای پرت كرد.خب بعد چه؟

دو حالت وجود دارد. حالت اول اين كه در سيمافيلم كسان باذوقی هستند كه زخم اين سريال را می‌فهمند و وهنش را درك مي‌كنند. كار بعدی را به فرج‌الله سلحشور نمی‌سپارند. پول جمع می‌كنند. به اندازه 100 يا 200 هزار تومن كه پول اين دوره‌هاي آموزش فيلمسازي است.ايشان را يكی از اين دوره‌ها می‌فرستند محض يادگيری الفبای كار.پس از آن سويچ كردن دوربين‌های برنامه خانواده را به ايشان می‌سپرند تا چند صباحی كارآموزی كنند. غير ممكن وجود ندارد. شايد .شايد روزي روزگاری ايشان به قدر ساختن يكي از سريال‌های ظهر تلویزیون از خودش استعداد و توانايی نشان داد.

احتمال دوم اين كه دوباره يك پولی در سازمان زياد می‌آيد. و  می‌دانيد كه تعداد پيغمبران خداوند كفاف عمر «هنری» جناب سلحشور و نوادگانشان را خواهد داد.