سانسوری‌های گابو

تابستان امسال باید با نرم‌افزار کتابخانه ملی کار می‌کردم.خیلی اتفاقی به “خاطره دلبرکان غمگین من” برخوردم که مشخصاتش با سه ترجمه آن هم سال 83 در کتابخانه ملی ثبت شده بود. خوش‌شانس بودم که روز اول توزیع کتاب گذرم به خیابان انقلاب افتاده بود. شک کردم که شاید سانسور شده.یادم آمد که آقای کریمی نیلوفر چون حاضر نیست 4 جمله از کتاب‌(…) یا (…) دربیاورد مدتهاست آن را تجدید چاپ نکرده. خواندم و دیدم سانسوری در کار نیست. فقط ذکاوت کاوه میر‌عباسی عزیز رادار ممیزان را کور کرده است.

زیاد غصه نخورید چون  ”دلبرکان…” قصه خوبی نیست.یعنی در حد و اندازه مارکز نیست.شبیه نوشته یکی از مقلدان مومن اوست. هر چند عملیات وزارت ارشاد در جمع‌آوری کتاب ، توبیخ ممیز بیچاره و بازخواست از ناشر آن قدر مضحک است که آدم فکر می‌کندحکماً گرفتن مجوز انتشار -با آن مراحل دشوارش- دوزار نمی‌ارزد. وقتی که مدیر مسئول نشریه هیچ مسئولیتی در قبال نوشته‌ها ندارد سانسورچی‌ها هم بعد سوتی دادن یقه سانسور‌شده بخت‌برگشته را می‌گیرند.

 برای خودم یک لیست  دارم از کتابهایی که در دوران دولت نهم زیرآبی رفته‌اند.آثاری که حتی در دوران خاتمی اجازه انتشار نداشتند و تنها به لطف بی‌سوادی ممیزان اجازه انتشار گرفتند.  همین ‌قدر بگویم که چاپ نخست  یکی از این آثار  اندکی پس از انتشار در دهه 70 خمیر شده بود! اسم کتابها را بگویم؟ عمراً

“صد سال تنهایی” ( نسخه کامل) . چه دروغی از این واضح‌تر. الیوم اعلام می‌کنم تمام نسخه‌های صد سال تنهایی به جز ترجمه “بهمن فرزانه” مثله شده است. موارد حذفی را می‌توانم با ذکر صفحه‌اش بگویم. در زمینه ترجمه هم چه بگویم. خودتان جمله اول چند ترجمه مختلف را بخوانید و قضاوت کنید:

 “چندين و چند سال بعد، در لحظاتى كه سرهنگ آئورليانو بوئنديا در برابر جوخه اعدام ايستاده و در انتظار فرمان آتش بود به ياد گذشته‏ هاى دور افتاد، هنگامى كه براى تماشاى مراسم كولى‏ها در مورد يافتن يخ در يك بعدازظهر زيبا همراه با پدرش به دهكده ماكوندا رفت.”

                                                                        ترجمه كيومرث پارساى /انتشارات آريابان

 

 “با سپرى شدن ساليان دراز، زمانى كه سرهنگ آئورليانو بوئنديا در برابر فوجى از سربازان جوخه آتش قرار گرفته بود تا حكم اعدام را درباره‏اش اجرا كنند بعدازظهر آن روزى را به ياد آورد كه به همراه پدرش به كشف يخ رفته بود.”

                                                                       ترجمه محمدرضا راه‏ور /انتشارات شيرين

 

“با گذشت ساليان سال، هنگامى كه سربازان جوخه آتش براى اجراى حكم در مقابل سرهنگ آئورليانو بوئنديا صف كشيده بودند، بعدازظهر روزى را به خاطر آورد كه پدرش او را براى جستجوى يخ برده بود.”

                                                                    ترجمه دكتر محسن محيط /انتشارات محيط

 

“سالها سال بعد، هنگامى كه سرهنگ آئورليانو بوئنديا در مقابل سربازانى كه قرار بود تيربارانش كنند ايستاده بود، بعدازظهر دوردستى را به ياد آورد كه پدرش او را به كشف يخ برده بود.”

                                                                           ترجمه بهمن فرزانه /انتشارات اميركبير

 

هپروت صد سال تنهایی را تنها و تنها یک کتاب دیگر مارکز می‌تواند تکرار کند: “پاییز پدرسالار” رمانی که به اعتقاد بسیاری بهترین اثر مارکز است.ترجمه‌های (نسخه کامل) موجود در بازار را ول کنید.هیچ‌کدام کامل نیستند.بگردید و ترجمه حسین مهری( امیرکبیر/58) را بیابید که متاسفانه هنوز نسخه افست‌اش را در بازار ندیده‌ام.

نکته آخر اگر کلکسیونر کتاب نیستید بابت “دلبرکان…” در بازار سیاه زیاد پول خرج نکنید.گفتم که علی‌رغم ترجمه لطیف میرعباسی  ،همچین شاهکاری هم نیست.                              در مورد صد سال تنهایی (فرزانه/امیرکبیر) هم سرتان را گول نمالند.نسخه افست آن 5 تا 8 هزار تومان خرید و فروش می‌شود و لاغیر.