چرا؟

چرا همیشه چرندترین مطالب آدم مورد تقدیر قرار می‌گیرد؟
10 سال است دارم می‌نویسم.به صورت حرفه‌ای.”حرفه‌ای” بودن صرفاً ناظر به این است که درآمدم از نوشتن است.طبیعتاً طی این یک دهه یک دوجین مطلب متوسط نوشتم.تعدادی مطلب سرهم‌بندی و چند تایی خوب.

طی این مدت یک ماجرای عجیب مدام برایم تکرار شده است:
نوشته‌هایی که به عقیده خودم خوب جفت وجور شده یا ایده تازه‌ای دارد و خلاصه منتظرم بابتش تکریم شوم، به شکل مشکوکی مورد کم لطفی قرار می‌گیرد.هیچ کدام از کسانی که می‌خوانند درباره‌اش حرفی نمی‌زنند و سردبیران درموردشان سکوت می‌کنند.

اما بسیار اوقات که خزعبلی نوشته‌ام .یا چیزی که نوشته شده به نظر خودم خیلی خیلی معمولی بوده فوج ابراز اشتیاق است که سرازیر می‌شود.آقای…که طی تمام مدتی که با هم کار کرده‌ایم تا حالا به منزلم زنگ نزده بود بهم زنگ می‌زند و من حیرت‌زده می‌شنوم که از نوشته‌ای تعریف می‌کند که حتی حاضر نشده‌ام اسمم را کنارش بگذارم!

نمونه اخیرش همین دو مطلبی بود که درباره موقعیت‌های تکراری در هالیوود و سینمای ایران نوشتم.بدک نشد اما… اولاً خیلی فان بود. ثانیاً این ایده مدتها در ذهنم بود و فقط از سر این که فکر می‌کردم خیلی بی‌مزه باشد سراغش نرفتم.چند هفته پیش که بی ایده ماندم مجبور شدم در کمال شرمندگی خرجش کنم.
حجم لینکهایی که به این مطلب داده شد،تعداد نظرات مثبت ، تعداد ویزیتور و میزان خوش‌آیند همکارانم غافلگیر کننده بود.

در حالی که به ظاهراً باید خوشحال می‌بودم  اما نیمی از وجودم به هیچ عنوان خوشحال نبود. عصبانی و دلخور بود.
البته که به همه رفقایی که نسبت به این مطالب ابراز محبت کرده‌اند احترام می‌گذارم و ازشان ممنونم.
ولی دلخوریم  از این بود که احساس می‌کردم نوشته‌های کذایی حق بسیاری از مطالبم را خورده‌اند.
یا دست‌کم دوست نداشتم کسی مرا هیچ وقت به عنوان نویسنده آنها به یاد بیاورد.

سعی دارم بفهمم گیر کار کجاست؟کسی می‌داند؟