15 روز برای یادآوری

دستگیره در  اتاق افسرنگهبان حدود 2 ماه خراب بود. یا باز نمی‌شد یا بسته.همه افسران به مدت 2 ماه هر روز این نکته را در دفتر وقایع نگهبانی یادآوری می‌کردند.اول خیلی آرام . کم‌کم تند و خشمگین .زیر این نوشته‌های همیشه پارافی وجود داشت که از مقام مسئول می‌پرسید “پس چی شد؟”
چند شب پیش که نوبت نگهبانی‌ام بود از قضا دستگیره تعویض شده بود.من هم در دفتر نگهبانی یک جمله کوتاه نوشتم.یک طنز لوس و ولرم .نمی‌دانستم چه بلوایی به پا خواهد شد…

دو روز بعد نگهبان ازم پرسید مگر در دفتر چی نوشته بودی؟ گفتم چرا ؟ گفت صحبت توبیخ و این حرفها بود…

امروز فرمانده صدایم کرد، کشیدم کنار و :
-روحبخش تو چه‌کار کردی ؟
-چه کار کردم جناب سروان؟
-اون چی بود نوشته بودی؟
-اون…اون…خب می‌دانید آخر آن دستگیره..
- شما چه‌کار داری که درست می‌شود یا نه…نباید که همه را به مسخره بگیری.
-مسخره؟! نه جناب سروان ،من فقط نوشتم (…)
-خب، همین یعنی چی؟ می‌خواهی وجهه خودت را خراب کنی؟ درخواست کردند 15 روز برایت اضافه خدمت بزنند. من را هم خواسته بودند.
-آخر در آن دفتر پر بود از انتقادهای آتشین ، من فکر نمی‌کردم که …(اینجا به دوربین نگاه می‌کنم و می‌گویم :معععع…15 روز؟!)
-تو هم می‌خواستی همین کار را بکنی. حالا برو با جناب سرهنگ (…) صحبت کن ببین چی می‌شود

-سلام جناب سرهنگ، من فلانی‌ام .مثل این که سو تفاهمی پیش آمده که ..
-شما به نظر انسان شریفی می‌رسید.چرا یک افسر تحصیل‌کرده باید چنین کاری بکند؟
- چه کاری جناب سرهنگ؟
- که نظام را به مسخره بگیرد.
- اون فقط یک کنایه کوچک بود به کسانی که علی‌رغم دستور مافوق اون دستگیره را…
-مسخره کردن بندگان خدا. مطمئن‌ام که خدا شما را نخواهد بخشید.
- الله رئوف و الرحیم
-به هر حال ما درخواست توبیخ کردیم.خیلی هم از این حرکت زشت شما ناراحت شدیم.فقط دعا کنید خدا شما را ببخشد..
-دعا می‌کنم جناب سرهنگ.حتماً دعا می‌کنم

در آن دفتر کذایی قبل از امضای من و مقابل قسمت پیشنهادات نوشته شده :
“پیشنهاد می‌کنم به مناسبت تعمیر دستگیره همگی جشن بگیریم!”

از انتقادهای کوبنده صفحات قبلی دفتر آخ کسی در نیامده بود و این توبیخ احتمالی  همیشه یادم خواهد آورد که طنز شوخی نیست.
خداوند همه‌مان را بیامرزد.